آی تلخی، تلخی.

وقتی که روح تلخ می‌شود ،تلخ می‌ماند. کاری نمی‌توانی کرد.

تلخی اَنگ است. داغ است و مُهر و نشانه است.

می‌ماند. می‌شود هویت انسان. مانند رنگ چشم. هر چند رنگ چشم دنیا را رنگی نمی‌کند؛

ولی تلخی... تلخی. تلخی تصویرهای تلخ می‌سازد.

تلخی تصویر واقعیت است.

تصویر روی شیشه‌ی مات تو، وارونه، کوچکتر از واقع.
✍🏻ابراهیم گلستان
📘 مدّ و مِه

کتاب